รวมเรื่องสั้น เขียนฟ้าถึงพ่อ ตอนเสียงเรียกร้องบนกองเลือด

"น้ำตาพ่อเปื้อนเลือด          

ที่แห้งเหือดลงดินนี้

 อ่อนลงแล้วทุกที                   

ลมหายใจของพ่อนั้น

การงานทำงานพ่อ             

ผู้สร้างก่อต่อลูกฝัน

 แบกหนักทุกวี่วัน                 

 ได้พักผ่อนพ่อหลับตา

 ร่วงลงกระแทกพื้น                

ไร้แรงยืนฝืนกังขา

 ลมหายใจอ่อนล้า                 

เสียงเรียกก้องพ่อกลับคืน

 น้ำเลือดปนเปื้อนดิน           

พี่น้องสิ้นหมดแรงฝืน

 แบกร่างพ่อลุกยืน                               

ส่งรักษาให้ทันการ"

ผมนั่งอ่านจดหมาที่แม่เขียนส่งมาให้ พ่อตกนั่งร้านในขณะที่กำลังทำงาน มือผมเริ่มสั่นระริกลมหายใจเข้าออกไม่เป็นจังหวะหยดน้ำใสไหลลงจากตาอาบใบหน้าที่แห้ง ค่ำคืนนี้ผมจะหลับได้อย่างไรขณะที่เช็ดน้ำตาตัวเองหลายสิบรอบ ผมใช้ปากกาบรรยายความรู้สึกทั้งหมดที่มีอยู่ในหัวใจหวังจะส่งกลับไปให้พ่อ ขอให้พ่ออย่าเป็นอะไรมากมาย ค่ำคืนนี้ไม่มีคำปลอบโยนใดๆจากเพื่อนรอบข้างแม้แต่เงาฉันแอบก็แอบซ่อนกายในความมืด จดหมายหลายฉบับส่งไปถึงพ่อในวันเดียว ผมตั้งหน้าตั้งตารอหวังแค่ฉบับเดียวที่ต้องการคือพ่อฟื้นกลับมา สี่วันผ่านไปทุกอย่างยังเงียบสนิทและแรงปรารถนาฉันก็สมหวังเมื่อเปิดอ่านจดหมายจากแม่ส่งมา

                                                                                                                                          ชิน  สำราญ